środa, 18 października 2017

LIST PIOTRA - SPOTKANIE DZIEWIĄTE

Podsumowanie

Przeczytaj cały Pierwszy List Piotra z podziałem na fragmenty, które były przedmiotem rozważania w ciągu ostatnich tygodni.

Po przeczytaniu każdej części Listu odpowiedz na pytania:
• Co ten fragment Biblii mówi nam o Bogu?
• Co ten fragment mówi nam o innych ludziach?
• Czy ten fragment mówił nam o czymś niewłaściwym w naszym życiu, co powinniśmy wyznać innym lub unikać?
• Które wątki tego tekstu możesz zastosować we własnym życiu?
• Komu możesz opowiedzieć o tym, co odkryłeś/aś?

Cz. 1
1 Ptr 1,1-12

Cz 2
1 Ptr 1,13-25

Cz 3
1 Ptr 2,1-12

Cz 4
1 Ptr 2,13-3,7

Cz 5
1 Ptr 3,8-4,11

Cz 6
1 Ptr 4,12-5,14

środa, 11 października 2017

LIST PIOTRA - SPOTKANIE SIÓDME I ÓSME

Tekst rozważany: 1 Ptr 4,13-5,14

Cierpieć jako chrześcijanin (4,12-19)
- Z którym fragmentem (fragmentami)Listu Piotra koresponduje ten tekst[1]?
- Jakim określeniem[2] nazwani są adresaci Listu?
- Czemu Piotr przywołuje cierpienia Chrystusa? Jak cierpienie Zbawiciela wiąże się z tym, którego doświadczają adresaci Listu?
- Jakim określeniem nazwany jest Duch Boży? Jaka jest Jego rola w sytuacjach, kiedy chrześcijanie doświadczają cierpienia?
- Jakie czyny (niegodziwości) nie powinny mieć miejsca w życiu chrześcijańskim[3]?
- O jakim sądzie pisze Piotr? Dla kogo on jest przewidziany?
- Kim są „bezbożni” i „grzeszni”?
- Jak wygląda zaangażowanie Boga wobec doznających cierpień[4]?

Chrześcijańska wspólnota i sprawa autorytetu (5,1-5)
- Czego dowiadujemy się o autorze listu?
- Jakie zasady[5] dotyczące przywództwa pojawiają się w tym fragmencie?
- Kim są „starsi[6]”?
- Czym jest pokora[7]? Dlaczego jest tak ważna w życiu chrześcijańskim?

Końcowe polecenia, modlitwa i pozdrowienia (5,6-11)
- Czym jest walka duchowa?
- Jaki apel zawarty jest we fragmencie odnośnie ataków diabła?
- Kiedy nastanie kres cierpienia?
- Kim są Sylwan i Marek? Co wiemy o nich w tekstu NT?
- Co o życiu chrześcijańskim komunikują określenia: „w Babilonie” i „w Chrystusie”?


[1] Porównaj z początkową częścią Listu (1,3-2,10). W omawianym tekście pojawiają się już wcześniej występujące wątki:
- cierpienia (próby) porównanego do ognia (zob. 1 Ptr 1,7 oraz 4,12)
- objawienia się Jezusa Chrystusa i udziału chrześcijan w Jego chwale (zob. 1 Ptr 1,5.7.12 i 4,13)
- radości pomimo cierpienia (zob. 1 Ptr 1,6.8 i 4,13)
[2] „Umiłowani” – określenie wyraża bliską i serdeczną więź Autora z adresatami (zob. 2,11). Stwierdzenie to przywołuje ważny temat Listu jakim jest braterska miłość (zob. 1,22; 2,17; 4,8 i 5,14).
[3] Piotr wymienia cztery niegodziwe czyny, które nie powinny stanowić o źródle cierpienia chrześcijan:
- morderstwo (zabójstwo)
- kradzież (złodziejstwo)
- niewłaściwe z punktu widzenia moralnego postępowanie („złoczyńca)
- intrygi (zawiść, pragnienie tego, co jest własnością innych, mieszanie się w cudze sprawy, natręctwo, wścibskość).
[4] Bóg jest wierny i Jemu należy „polecać duszę”. Jest to techniczne określenie oznaczające akt deponowania pieniędzy u zaufanego przyjaciela. Pan Jezus użył tego określenia, kiedy umierał na Krzyżu: „Ojcze, w Twoje ręce powierzam ducha swojego” (Łk 23,46).
[5] Odnośnie przywództwa w Kościele sformułowane są trzy ostrzeżenia:
- przed chciwością
- przed postrzeganiem służby w kategoriach „przymusu” i „uciążliwego obowiązku”
- przed żądzą władzy
[6] Wydaje się, że określenie „starsi” (gr. presbyteroi) nie tyle odnosi się do wieku biologicznego, ale do dłuższego doświadczenia wiary lub dojrzałości, która pozwala na wzięcie odpowiedzialności za innych.
[7] Piotr pisze o „owinięciu się pokorą” – używa metafory ubioru – fartucha, wkładanego przez niewolników podczas pracy. Doskonałą ilustrację pokory zawiera tekst z Ewangelii Jana 13,4-5.

wtorek, 26 września 2017

LIST PIOTRA - SPOTKANIE SZÓSTE

Tekst rozważany: 2 Ptr 3,8-4,11

Jak żyć wśród braci i wobec nieprzyjaznych ludzi?
- Dwa rodzaje miłości: filadelfoi (3,8) – od rzeczownika filadelfia – miłość do braci i sióstr (emocjonalne uczucie) i agape (4,8) – dobra wola, życzliwość w sensie decyzyjnym, a nie emocjo lanym; postawa świadczenia dobra komuś, kto na to dobro nie zasługuje, miłość w sensie postawy, jaką Bóg ma wobec ludzi.
- Jakiego rodzaju postępowanie rekomenduje Piotr adresatom listu?
- Czytając wersety 13-16 rozdziału 2. czego możemy się dowiedzieć o sytuacji chrześcijan do których pisał Piotr?
- Czy w życiu chrześcijanina jest miejsce na cierpienie?
- Jaka jest różnica między „głoszeniem kazania” a „uzasadnieniem napełniającej nas nadziei”? Jak bronić[1] wiary? Co jest naszą nadzieją?

Chrystus i Jego dzieło
- Czego dowiadujemy się o Chrystusie i charakterze Jego dzieła[2]?

Trudny fragment (1 Ptr 3,18-21 i 3,6)
Istnieje kilka interpretacji tego fragmentu:
(1)   Pomiędzy śmiercią i zmartwychwstaniem Jezus głosił zbawienie umarłym przebywającym w Hadesie – krainie zmarłych (w niektórych rękopisach znajdujemy zapis „w więzieniu” w innych „w Hadesie”). Takie jest stanowisko KRK i tak interpretują ten tekst katoliccy bibliści: Jezus umarł, doświadczył śmierci jak każdy człowiek i trafił do krainy umarłych. Znalazł się tam jednak jako Zbawiciel, zwycięzca śmierci, który ogłasza uwięzionym duchom zbawienie. Pamiętając o tym, że czas na ziemi nie jest czasem po tamtej stronie, można powiedzieć, że zstąpienie do piekieł oznacza ogłoszenie zbawienia wszystkim, którzy umarli przed Jezusem.
(2)   Jezus przez Noego („kaznodzieję sprawiedliwości” – zob. 2 Ptr 2,5) nauczał ludzi, którzy żyli w tamtych czasach. Duch Chrystusa był tym, który wypełniał Noego i uzdalniał go do głoszenia niewierzącemu pokoleniu przed potopem. Ludzie ci wtedy nie byli w bezcielesnym stanie, ale byli żyjącymi ludźmi, którzy nie przyjęli ostrzeżeń Noego w wskutek tego zginęli w potopie. Dlatego teraz są „duchami będącymi w więzieniu Hadesu”. W tej interpretacji werset można by tak przetłumaczyć: „W nim (w Duchu Świętym), On (Chrystus) poszedł i zwiastował (przez Noego) duchom będącym teraz w więzieniu (Hadesie)”.
(3)   Po swoim zmartwychwstaniu Jezus ogłosił zwycięstwo nad upadłymi aniołami. W literaturze wczesnochrześcijańskiej słowo „duchy” prawie zawsze oznacza istoty anielskie, niż duchy ludzkie, o ile kontekst nie wskazuje na coś przeciwnego. Z budowy gramatycznej tekstu wynika, że w Duchu, który Go wzbudził, Jezus głosił duchom po swoim zmartwychwstaniu. Werset 22 wspomina o upadłych aniołach.

1 Ptr 4,6 – Męczennicy (zmarli w Chrystusie) – zabici w prześladowaniach, zostaną wskrzeszeni przez Ducha podobnie jak Chrystus w 1 Ptr 3,18. Inni bibliści (egzegeci) łączą ten werset z interpretacją wersetów 3,19-20 wskazując, że chodzi o zstąpienie Chrystusa do piekieł (krainy zmarłych), kiedy to głosił On Ewangelię tam obecnym.

Nie wracajcie do przeszłego życia
- Jak Piotr opisuje przeszłe życie adresatów listu[3]?
- Przypomnij jak Drugi List Piotra opisuje tych, którzy wikłają się na nowo w światowość i grzeszne namiętności? (zob. 2 Ptr 2,20-22).

Wzajemne usługiwanie
- Czym są charyzmaty[4]?
- Jakie charyzmaty pojawiają się w tekście? Gdzie jeszcze na kartach NT czytamy o charyzmatach?
- Jaki Ty otrzymałeś charyzmat?


[1] Piotr używa słowa „apologia” w gr. oznacz ono: obronę słowną, mowę obronną, roztropną wypowiedź. Od tego słowa pochodzi określenie apologetyka (dział teologii zajmujący się obroną wiary, w szczególności chrześcijańskiej, przed zarzutami przeciwników oraz uzasadniający podstawowe prawdy wiary).
[2] Raz umarł (3,18) – w przeciwieństwie do ciągle ponawianych ofiar typowych dla kultu w ST. Umarł za grzechy – sprawiedliwy za niesprawiedliwych (3,18). Doznał śmierci w ciele. Zmartwychwstał (3,18.21). Panuje (3,22). Cierpiał w ciele (4,1).
[3] Chrześcijanie dzielą swoje życie na dwa okresy: przed poznaniem Chrystusa (czas dawny), kiedy wiedli szkodliwe i poddane pogańskim (światowym) pragnieniom życie oraz „pozostały czas” (4,2) dedykowany Bogu i czynieniu Jego woli.
[4] Greckie słowo „charisma” oznacza rozmaite dary, których Duch Święty udziela wierzącym (tak jak On sam chce) dla dobra Kościoła i wydawania świadectwa o Chrystusie. Dary te mają służyć dobru innych (zob. Rz 12,6-8; 1 Kor 12,7-10; Ef 4,11-12).

środa, 20 września 2017

LISTY PIOTRA - SPOTKANIE PIĄTE

Tekst rozważany: 2 Ptr 2,13-3,7

Porządek społeczny i rodzinny (małżeński)

Kluczowe słowo: poddanie[1]
2,13 poddanie ludzkiej zwierzchności (władzy)
2,18 niewolnicy poddani panom
3,1.5 żony poddane mężom
3,22 aniołowie, zwierzchności i moce poddane Chrystusowi
5,5 młodsi poddani starszym

- W jakim kontekście padają słowa o poddaniu władzom (respektowaniu[2] porządku politycznego)?
- Jak w tym fragmencie opisana jest władza i jak określone są jej zadania?
- Jaki jest Boży zamysł wobec władzy? Po co władza?

Wolni i niewolnicy
- Jak rozumieć ten paradoks chrześcijańskiego życia?
- Czym jest wolność chrześcijańska? Jak ona się przejawia?

Chrystus – wzór i przykład
- W czym Chrystus jest wzorem dla chrześcijan?
- Co w dziele Chrystusa, o którym pisze Piotr, jest unikalne i niepowtarzalne?
- Jakie jest Jego dzieło względem wierzących?

Żony
- Jakie zalecenia i jaką obietnicę kieruje Piotr do żon – chrześcijanek?
- Co stanowi o wartości kobiety? Co z miarą wartości mężów?

Mężowie
- Na czym polega odpowiedzialność męża – chrześcijanina[3]?


[1] W języku greckim hypostassō – poddać się, okazać posłuszeństwo, usłuchać czyjegoś napomnienia lub rady, być uległym, podporządkować się czyjejś władzy.
[2] Słowo „respektowanie” to termin wojskowy, który oznacza „ustawianie się w szyku wojskowym pod dowództwem przełożonego”, „podporządkowanie się”.
[3] „Okazujcie im szacunek” (w j. gr. timē – poważanie, szacunek, cześć).

środa, 6 września 2017

LISTY PIOTRA - SPOTKANIE CZWARTE

Tekst rozważany: 2 Ptr 2,1-12

Jak żyć?
- Czy chrześcijańskie życie jest bardziej indywidualne czy wspólnotowe? Co na ten temat ma do powiedzenia Piotr?
- Jakie postawy powinny być obce chrześcijaninowi (zob. w. 1 i 11)[1]?
- Jaką wartość w chrześcijańskim życiu ma Słowo Boże[2]?

Boży lud
- Jakie określenia zostały użyte na opisanie Bożego ludu?
- Do jakich dzieł (zadań) powołani są chrześcijanie?

Kontrasty
- Jakie kontrasty pojawiają  się we wspomnianym fragmencie, które odnoszą się do teraźniejszego i przeszłego życia?

Wśród pogan
- Kim są „poganie”?
- Jaki jest (był[3]) ich stosunek do chrześcijan?
- Jakie zalecenia odnośnie życia wśród pogan kieruje do wierzących Piotr?
- Czym jest „dzień przeglądu (nawiedzenia)”?

Tekst Biblii hebrajskiej w 1 Liście Piotra
1 List Piotra
Biblia hebrajska
1 Ptr 1,16
1 Ptr 1,24-25
1 Ptr 2,6
1 Ptr 2,7
1 Ptr 2,8
1 Ptr 2,9
1 Ptr 2,22
1 Ptr 3,10-12
1 Ptr 4,18
1 Ptr 5,5
Kpł 19,2; 20,7.26
Iz 40,6-8
Iz 28,16
Ps 118,22
Iz 8,14
Iz 43,20; Wj 19,6; Iz 43,21
Iz 53,9
Ps 34,12-16
Prz 11,31
Prz 3,34




[1] Piotr wzywa do „odłożenia” (czasownik ten używany był, gdy mówiono o zdejmowaniu z siebie ubrań) takich postaw jak:
κακία (kakia) – złośliwość, złość, zła wola, pragnienie szkodzenia, niegodziwość, nieprawość, zło, utrapienie
δόλος (dolos) – przebiegłość, oszustwo, podstęp
ὑπόκρισις (hypokrisis) – obłuda, hipokryzja
φθόνος (phthonos) – zazdrość, zawiść
καταλαλιά (katalalia) – zniesławienie i oszczerstwo
[2] Duchowy wzrost jest ściśle związany z pragnieniem Bożego Słowa.
[3] Pierwsi chrześcijanie byli często oskarżani o bunt przeciwko rządom i posądzani o: terroryzm (podpalenie Rzymu), ateizm (ze względu na to, że nie oddawali czci żadnym bożkom), kanibalizm (z powodu plotek na temat Wieczerzy Pańskiej), niemoralność i inne. 

środa, 30 sierpnia 2017

LISTY PIOTRA - SPOTKANIE TRZECIE

Tekst rozważany: 1 Ptr 1,13-25

Chrześcijanin wobec przeszłości, teraźniejszości i przyszłości
- W jaki sposób Piotr opisuje przeszłość[1] tych, którzy są naśladowcami Chrystusa?
- Co powinno być priorytetem teraźniejszego życia?
- Jaka przyszłość czeka chrześcijan[2]?

Bóg
- Czego dowiadujemy się o Bogu i Jego naturze?
- Jak zrozumienie natury Boga powinno wpływać na życie chrześcijańskie?

Dzieło Chrystusa
- Czego dowiadujemy się o Chrystusie i Jego dziele?
- Co to znaczy, że zostaliśmy „wykupieni[3]”?  

Chrześcijanie w świecie i we wspólnocie wierzących
- Jaki powinien być stosunek chrześcijanina do obecnego życia?
- Jak opisane są wzajemne relacje tych, którzy należą do Chrystusa[4]? Przypomnij sobie słowa (polecenie) Jezusa z Ewangelii Jana: J 13,34-35.

Zastosowanie
- Ułóż modlitwę związaną z treścią rozważanego fragmentu.


[1] Piotr opisuje przeszłość jako „czas niewiedzy”, czas „ulegania pożądaniom” i czas „jałowego życia odziedziczonego po przodkach”. W świetle pism Pawła przeszłość tych, którzy zawierzyli Chrystusowi to czas niewoli, duchowej śmierci i wrogości wobec Boga: Ef 2,1-3; Kol 1,21; 2 Tm 2,26.
[2] Piotr pisze o „łasce, która zostanie ogłoszona przy objawieniu się Jezusa Chrystusa”. Czas łaski nastał wraz z przyjściem Jezusa (zob. J 1,16-17), trwa i osiągnie swoją pełnię wraz z powtórnym przyjściem Chrystusa (Ef 2,7).
[3] Słowo „wykupienie” oznacza „wydostanie z niewoli”. Wykupienie/odkupienie jest określeniem technicznym odnoszącym się do pieniędzy, jakie trzeba zapłacić za wolność  niewolnika czy więźnia wojennego. Wpłaconym Bożym okupem (zapłatą) za grzesznika (człowieka uwikłanego w niewolę grzechu) jest przelana krew Jezusa.
[4] Piotr pisze o miłości (1 Ptr 1,22), która jest miłością z wyboru: gr. agapō (bardzo lubić, gorąco miłować); agapē – życzliwość w sensie decyzyjnym, a nie emocjonalnym; postawa świadczenia dobra komuś, kto na to dobro nie zasługuje.

środa, 23 sierpnia 2017

LISTY PIOTRA - SPOTKANIE DRUGIE

Tekst rozważany: 1 Ptr 1,1-12

Jak określa sam siebie autor listu?
- Kim jest apostoł? Czy współcześnie mamy apostołów[1]?

Kto jest adresatem listu?
- Kim są „wybrani”?
- Jakie nowotestamentowe określenia wobec wierzących w Jezusa są używane?
- Gdzie leżały: Pont, Galacja, Kapadocja, Azja i Bitynia?
- Jakie elementy „wybrania” są podkreślone w tekście (w. 2)?

Błogosławieństwo (w.3-12)
- Wersety od 3-12 stanowią w tekście oryginalnym jedno zdanie. Jest to z jednej strony wyrazem kunsztu pisarskiego, z drugiej zaś odzwierciedla fakt, iż w starożytności słuchacze byli przyzwyczajeni do śledzenia dłuższych ciągów myślowych – w przeciwieństwie do współczesnego pokolenia wychowanego na SMS-ach i emotikonach.

- Jakich określeń, oddających Boże działanie w życiu chrześcijan, używa Piotr?
- Jaki jest charakter dziedzictwa[2] ludzi wierzących w Chrystusa?
- Co jest źródłem smutku[3], a co źródłem radości w chrześcijańskim życiu? W jakiej perspektywie Piotr umieszcza cierpienie i smutek człowieka wierzącego?
- Jakie znaczenie mogły mieć dla adresatów listu słowa w w.10-12?
- Jak przykład Chrystusa (w.11) mógł nieść ukojenie prześladowanym chrześcijanom?

Twoje świadectwo
- Kiedy doświadczyłeś łaski i zbawienia, o których pisał Piotr (w.10)?


[1] Dwunastu apostołów Chrystusa zajmuje wyjątkowe miejsce w Bożym planie zbawienia. Podobnie szczelne miejsce przypadło Pawłowi – „powołanemu apostołowi” (zob. Rz 1,1; Ga 1,1.15; 1 Kor 1,1; Ef 1,1). Służba apostolska wciąż jest (powinna być)częścią życia nowotestamentowego Kościoła.
[2] „Niezniszczalne” – tzn. nigdy nie zostanie ono pokonane przez nieprzyjaciela. „Nieskażone” – określenie nawiązuje do ziemi, która nie została zbrukana i skalana przez obce wojska. „Niemalejące” („niewiędnące”) – odniesienie do ziemi, która się nie zmienia ani nie niszczeje (dotyczy kwiatów, które nie więdną).
[3] List Piotra został napisany w czasie panowania Nerona, kiedy prześladowania chrześcijan były zakrojone na wielką skalę. W prawie rzymskim istniały dwa typy systemów religijnych: dozwolone, jak judaizm, i zakazane. Praktykowanie zakazanej religii skutkowało nałożeniem wysokich kar i napiętnowaniem jako „przestępca”. Po wielkim pożarze Rzymu (64 r.), kiedy chrześcijanie zostali obarczeni winą za jego powstanie, chrześcijaństwo zostało zakazane, a uczniowie Chrystusa stali się wyrzutkami społecznymi skazanymi na prześladowania.