środa, 25 października 2017

DRUGI LIST PIOTRA - SPOTKANIE PIERWSZE

Tekst rozważany: 2 Ptr 1,1-11

Pytania „odkrywcze” i zastosowanie
1.      Co ten tekst mówi o Bogu?
2.      Co dany fragment mówi o ludziach?
3.      Czy ten tekst mówi o czymś, czego powinniśmy unikać?
4.      Które wątki tekstu możesz zastosować we własnym życiu?
5.      Komu możesz opowiedzieć o tym, co odkryłeś/odkryłaś?

Pytania szczegółowe

1.      Jak przedstawia się autor Listu?
2.      Jakie jest biblijne znaczenie słowa „poznać”? Czy to gromadzenie wiedzy? Czy też coś innego?
3.      Jaki jest cel życia chrześcijanina?
4.      Co stanowi o wartości wiary? Dlaczego jest ona cenna?
5.      Jak zdefiniujesz chrześcijańskie życie w oparciu o siedem cech wymienionych w wersetach 5-7?
6.      Czy autor zapewnia o możliwości prowadzenia bezgrzesznego życia?
7.      Jaki jest charakter Królestwa, które ma być udziałem chrześcijan?

środa, 18 października 2017

LIST PIOTRA - SPOTKANIE DZIEWIĄTE

Podsumowanie

Przeczytaj cały Pierwszy List Piotra z podziałem na fragmenty, które były przedmiotem rozważania w ciągu ostatnich tygodni.

Po przeczytaniu każdej części Listu odpowiedz na pytania:
• Co ten fragment Biblii mówi nam o Bogu?
• Co ten fragment mówi nam o innych ludziach?
• Czy ten fragment mówił nam o czymś niewłaściwym w naszym życiu, co powinniśmy wyznać innym lub unikać?
• Które wątki tego tekstu możesz zastosować we własnym życiu?
• Komu możesz opowiedzieć o tym, co odkryłeś/aś?

Cz. 1
1 Ptr 1,1-12

Cz 2
1 Ptr 1,13-25

Cz 3
1 Ptr 2,1-12

Cz 4
1 Ptr 2,13-3,7

Cz 5
1 Ptr 3,8-4,11

Cz 6
1 Ptr 4,12-5,14

środa, 11 października 2017

LIST PIOTRA - SPOTKANIE SIÓDME I ÓSME

Tekst rozważany: 1 Ptr 4,13-5,14

Cierpieć jako chrześcijanin (4,12-19)
- Z którym fragmentem (fragmentami)Listu Piotra koresponduje ten tekst[1]?
- Jakim określeniem[2] nazwani są adresaci Listu?
- Czemu Piotr przywołuje cierpienia Chrystusa? Jak cierpienie Zbawiciela wiąże się z tym, którego doświadczają adresaci Listu?
- Jakim określeniem nazwany jest Duch Boży? Jaka jest Jego rola w sytuacjach, kiedy chrześcijanie doświadczają cierpienia?
- Jakie czyny (niegodziwości) nie powinny mieć miejsca w życiu chrześcijańskim[3]?
- O jakim sądzie pisze Piotr? Dla kogo on jest przewidziany?
- Kim są „bezbożni” i „grzeszni”?
- Jak wygląda zaangażowanie Boga wobec doznających cierpień[4]?

Chrześcijańska wspólnota i sprawa autorytetu (5,1-5)
- Czego dowiadujemy się o autorze listu?
- Jakie zasady[5] dotyczące przywództwa pojawiają się w tym fragmencie?
- Kim są „starsi[6]”?
- Czym jest pokora[7]? Dlaczego jest tak ważna w życiu chrześcijańskim?

Końcowe polecenia, modlitwa i pozdrowienia (5,6-11)
- Czym jest walka duchowa?
- Jaki apel zawarty jest we fragmencie odnośnie ataków diabła?
- Kiedy nastanie kres cierpienia?
- Kim są Sylwan i Marek? Co wiemy o nich w tekstu NT?
- Co o życiu chrześcijańskim komunikują określenia: „w Babilonie” i „w Chrystusie”?


[1] Porównaj z początkową częścią Listu (1,3-2,10). W omawianym tekście pojawiają się już wcześniej występujące wątki:
- cierpienia (próby) porównanego do ognia (zob. 1 Ptr 1,7 oraz 4,12)
- objawienia się Jezusa Chrystusa i udziału chrześcijan w Jego chwale (zob. 1 Ptr 1,5.7.12 i 4,13)
- radości pomimo cierpienia (zob. 1 Ptr 1,6.8 i 4,13)
[2] „Umiłowani” – określenie wyraża bliską i serdeczną więź Autora z adresatami (zob. 2,11). Stwierdzenie to przywołuje ważny temat Listu jakim jest braterska miłość (zob. 1,22; 2,17; 4,8 i 5,14).
[3] Piotr wymienia cztery niegodziwe czyny, które nie powinny stanowić o źródle cierpienia chrześcijan:
- morderstwo (zabójstwo)
- kradzież (złodziejstwo)
- niewłaściwe z punktu widzenia moralnego postępowanie („złoczyńca)
- intrygi (zawiść, pragnienie tego, co jest własnością innych, mieszanie się w cudze sprawy, natręctwo, wścibskość).
[4] Bóg jest wierny i Jemu należy „polecać duszę”. Jest to techniczne określenie oznaczające akt deponowania pieniędzy u zaufanego przyjaciela. Pan Jezus użył tego określenia, kiedy umierał na Krzyżu: „Ojcze, w Twoje ręce powierzam ducha swojego” (Łk 23,46).
[5] Odnośnie przywództwa w Kościele sformułowane są trzy ostrzeżenia:
- przed chciwością
- przed postrzeganiem służby w kategoriach „przymusu” i „uciążliwego obowiązku”
- przed żądzą władzy
[6] Wydaje się, że określenie „starsi” (gr. presbyteroi) nie tyle odnosi się do wieku biologicznego, ale do dłuższego doświadczenia wiary lub dojrzałości, która pozwala na wzięcie odpowiedzialności za innych.
[7] Piotr pisze o „owinięciu się pokorą” – używa metafory ubioru – fartucha, wkładanego przez niewolników podczas pracy. Doskonałą ilustrację pokory zawiera tekst z Ewangelii Jana 13,4-5.

wtorek, 26 września 2017

LIST PIOTRA - SPOTKANIE SZÓSTE

Tekst rozważany: 2 Ptr 3,8-4,11

Jak żyć wśród braci i wobec nieprzyjaznych ludzi?
- Dwa rodzaje miłości: filadelfoi (3,8) – od rzeczownika filadelfia – miłość do braci i sióstr (emocjonalne uczucie) i agape (4,8) – dobra wola, życzliwość w sensie decyzyjnym, a nie emocjo lanym; postawa świadczenia dobra komuś, kto na to dobro nie zasługuje, miłość w sensie postawy, jaką Bóg ma wobec ludzi.
- Jakiego rodzaju postępowanie rekomenduje Piotr adresatom listu?
- Czytając wersety 13-16 rozdziału 2. czego możemy się dowiedzieć o sytuacji chrześcijan do których pisał Piotr?
- Czy w życiu chrześcijanina jest miejsce na cierpienie?
- Jaka jest różnica między „głoszeniem kazania” a „uzasadnieniem napełniającej nas nadziei”? Jak bronić[1] wiary? Co jest naszą nadzieją?

Chrystus i Jego dzieło
- Czego dowiadujemy się o Chrystusie i charakterze Jego dzieła[2]?

Trudny fragment (1 Ptr 3,18-21 i 3,6)
Istnieje kilka interpretacji tego fragmentu:
(1)   Pomiędzy śmiercią i zmartwychwstaniem Jezus głosił zbawienie umarłym przebywającym w Hadesie – krainie zmarłych (w niektórych rękopisach znajdujemy zapis „w więzieniu” w innych „w Hadesie”). Takie jest stanowisko KRK i tak interpretują ten tekst katoliccy bibliści: Jezus umarł, doświadczył śmierci jak każdy człowiek i trafił do krainy umarłych. Znalazł się tam jednak jako Zbawiciel, zwycięzca śmierci, który ogłasza uwięzionym duchom zbawienie. Pamiętając o tym, że czas na ziemi nie jest czasem po tamtej stronie, można powiedzieć, że zstąpienie do piekieł oznacza ogłoszenie zbawienia wszystkim, którzy umarli przed Jezusem.
(2)   Jezus przez Noego („kaznodzieję sprawiedliwości” – zob. 2 Ptr 2,5) nauczał ludzi, którzy żyli w tamtych czasach. Duch Chrystusa był tym, który wypełniał Noego i uzdalniał go do głoszenia niewierzącemu pokoleniu przed potopem. Ludzie ci wtedy nie byli w bezcielesnym stanie, ale byli żyjącymi ludźmi, którzy nie przyjęli ostrzeżeń Noego w wskutek tego zginęli w potopie. Dlatego teraz są „duchami będącymi w więzieniu Hadesu”. W tej interpretacji werset można by tak przetłumaczyć: „W nim (w Duchu Świętym), On (Chrystus) poszedł i zwiastował (przez Noego) duchom będącym teraz w więzieniu (Hadesie)”.
(3)   Po swoim zmartwychwstaniu Jezus ogłosił zwycięstwo nad upadłymi aniołami. W literaturze wczesnochrześcijańskiej słowo „duchy” prawie zawsze oznacza istoty anielskie, niż duchy ludzkie, o ile kontekst nie wskazuje na coś przeciwnego. Z budowy gramatycznej tekstu wynika, że w Duchu, który Go wzbudził, Jezus głosił duchom po swoim zmartwychwstaniu. Werset 22 wspomina o upadłych aniołach.

1 Ptr 4,6 – Męczennicy (zmarli w Chrystusie) – zabici w prześladowaniach, zostaną wskrzeszeni przez Ducha podobnie jak Chrystus w 1 Ptr 3,18. Inni bibliści (egzegeci) łączą ten werset z interpretacją wersetów 3,19-20 wskazując, że chodzi o zstąpienie Chrystusa do piekieł (krainy zmarłych), kiedy to głosił On Ewangelię tam obecnym.

Nie wracajcie do przeszłego życia
- Jak Piotr opisuje przeszłe życie adresatów listu[3]?
- Przypomnij jak Drugi List Piotra opisuje tych, którzy wikłają się na nowo w światowość i grzeszne namiętności? (zob. 2 Ptr 2,20-22).

Wzajemne usługiwanie
- Czym są charyzmaty[4]?
- Jakie charyzmaty pojawiają się w tekście? Gdzie jeszcze na kartach NT czytamy o charyzmatach?
- Jaki Ty otrzymałeś charyzmat?


[1] Piotr używa słowa „apologia” w gr. oznacz ono: obronę słowną, mowę obronną, roztropną wypowiedź. Od tego słowa pochodzi określenie apologetyka (dział teologii zajmujący się obroną wiary, w szczególności chrześcijańskiej, przed zarzutami przeciwników oraz uzasadniający podstawowe prawdy wiary).
[2] Raz umarł (3,18) – w przeciwieństwie do ciągle ponawianych ofiar typowych dla kultu w ST. Umarł za grzechy – sprawiedliwy za niesprawiedliwych (3,18). Doznał śmierci w ciele. Zmartwychwstał (3,18.21). Panuje (3,22). Cierpiał w ciele (4,1).
[3] Chrześcijanie dzielą swoje życie na dwa okresy: przed poznaniem Chrystusa (czas dawny), kiedy wiedli szkodliwe i poddane pogańskim (światowym) pragnieniom życie oraz „pozostały czas” (4,2) dedykowany Bogu i czynieniu Jego woli.
[4] Greckie słowo „charisma” oznacza rozmaite dary, których Duch Święty udziela wierzącym (tak jak On sam chce) dla dobra Kościoła i wydawania świadectwa o Chrystusie. Dary te mają służyć dobru innych (zob. Rz 12,6-8; 1 Kor 12,7-10; Ef 4,11-12).

środa, 20 września 2017

LISTY PIOTRA - SPOTKANIE PIĄTE

Tekst rozważany: 2 Ptr 2,13-3,7

Porządek społeczny i rodzinny (małżeński)

Kluczowe słowo: poddanie[1]
2,13 poddanie ludzkiej zwierzchności (władzy)
2,18 niewolnicy poddani panom
3,1.5 żony poddane mężom
3,22 aniołowie, zwierzchności i moce poddane Chrystusowi
5,5 młodsi poddani starszym

- W jakim kontekście padają słowa o poddaniu władzom (respektowaniu[2] porządku politycznego)?
- Jak w tym fragmencie opisana jest władza i jak określone są jej zadania?
- Jaki jest Boży zamysł wobec władzy? Po co władza?

Wolni i niewolnicy
- Jak rozumieć ten paradoks chrześcijańskiego życia?
- Czym jest wolność chrześcijańska? Jak ona się przejawia?

Chrystus – wzór i przykład
- W czym Chrystus jest wzorem dla chrześcijan?
- Co w dziele Chrystusa, o którym pisze Piotr, jest unikalne i niepowtarzalne?
- Jakie jest Jego dzieło względem wierzących?

Żony
- Jakie zalecenia i jaką obietnicę kieruje Piotr do żon – chrześcijanek?
- Co stanowi o wartości kobiety? Co z miarą wartości mężów?

Mężowie
- Na czym polega odpowiedzialność męża – chrześcijanina[3]?


[1] W języku greckim hypostassō – poddać się, okazać posłuszeństwo, usłuchać czyjegoś napomnienia lub rady, być uległym, podporządkować się czyjejś władzy.
[2] Słowo „respektowanie” to termin wojskowy, który oznacza „ustawianie się w szyku wojskowym pod dowództwem przełożonego”, „podporządkowanie się”.
[3] „Okazujcie im szacunek” (w j. gr. timē – poważanie, szacunek, cześć).

środa, 6 września 2017

LISTY PIOTRA - SPOTKANIE CZWARTE

Tekst rozważany: 2 Ptr 2,1-12

Jak żyć?
- Czy chrześcijańskie życie jest bardziej indywidualne czy wspólnotowe? Co na ten temat ma do powiedzenia Piotr?
- Jakie postawy powinny być obce chrześcijaninowi (zob. w. 1 i 11)[1]?
- Jaką wartość w chrześcijańskim życiu ma Słowo Boże[2]?

Boży lud
- Jakie określenia zostały użyte na opisanie Bożego ludu?
- Do jakich dzieł (zadań) powołani są chrześcijanie?

Kontrasty
- Jakie kontrasty pojawiają  się we wspomnianym fragmencie, które odnoszą się do teraźniejszego i przeszłego życia?

Wśród pogan
- Kim są „poganie”?
- Jaki jest (był[3]) ich stosunek do chrześcijan?
- Jakie zalecenia odnośnie życia wśród pogan kieruje do wierzących Piotr?
- Czym jest „dzień przeglądu (nawiedzenia)”?

Tekst Biblii hebrajskiej w 1 Liście Piotra
1 List Piotra
Biblia hebrajska
1 Ptr 1,16
1 Ptr 1,24-25
1 Ptr 2,6
1 Ptr 2,7
1 Ptr 2,8
1 Ptr 2,9
1 Ptr 2,22
1 Ptr 3,10-12
1 Ptr 4,18
1 Ptr 5,5
Kpł 19,2; 20,7.26
Iz 40,6-8
Iz 28,16
Ps 118,22
Iz 8,14
Iz 43,20; Wj 19,6; Iz 43,21
Iz 53,9
Ps 34,12-16
Prz 11,31
Prz 3,34




[1] Piotr wzywa do „odłożenia” (czasownik ten używany był, gdy mówiono o zdejmowaniu z siebie ubrań) takich postaw jak:
κακία (kakia) – złośliwość, złość, zła wola, pragnienie szkodzenia, niegodziwość, nieprawość, zło, utrapienie
δόλος (dolos) – przebiegłość, oszustwo, podstęp
ὑπόκρισις (hypokrisis) – obłuda, hipokryzja
φθόνος (phthonos) – zazdrość, zawiść
καταλαλιά (katalalia) – zniesławienie i oszczerstwo
[2] Duchowy wzrost jest ściśle związany z pragnieniem Bożego Słowa.
[3] Pierwsi chrześcijanie byli często oskarżani o bunt przeciwko rządom i posądzani o: terroryzm (podpalenie Rzymu), ateizm (ze względu na to, że nie oddawali czci żadnym bożkom), kanibalizm (z powodu plotek na temat Wieczerzy Pańskiej), niemoralność i inne. 

środa, 30 sierpnia 2017

LISTY PIOTRA - SPOTKANIE TRZECIE

Tekst rozważany: 1 Ptr 1,13-25

Chrześcijanin wobec przeszłości, teraźniejszości i przyszłości
- W jaki sposób Piotr opisuje przeszłość[1] tych, którzy są naśladowcami Chrystusa?
- Co powinno być priorytetem teraźniejszego życia?
- Jaka przyszłość czeka chrześcijan[2]?

Bóg
- Czego dowiadujemy się o Bogu i Jego naturze?
- Jak zrozumienie natury Boga powinno wpływać na życie chrześcijańskie?

Dzieło Chrystusa
- Czego dowiadujemy się o Chrystusie i Jego dziele?
- Co to znaczy, że zostaliśmy „wykupieni[3]”?  

Chrześcijanie w świecie i we wspólnocie wierzących
- Jaki powinien być stosunek chrześcijanina do obecnego życia?
- Jak opisane są wzajemne relacje tych, którzy należą do Chrystusa[4]? Przypomnij sobie słowa (polecenie) Jezusa z Ewangelii Jana: J 13,34-35.

Zastosowanie
- Ułóż modlitwę związaną z treścią rozważanego fragmentu.


[1] Piotr opisuje przeszłość jako „czas niewiedzy”, czas „ulegania pożądaniom” i czas „jałowego życia odziedziczonego po przodkach”. W świetle pism Pawła przeszłość tych, którzy zawierzyli Chrystusowi to czas niewoli, duchowej śmierci i wrogości wobec Boga: Ef 2,1-3; Kol 1,21; 2 Tm 2,26.
[2] Piotr pisze o „łasce, która zostanie ogłoszona przy objawieniu się Jezusa Chrystusa”. Czas łaski nastał wraz z przyjściem Jezusa (zob. J 1,16-17), trwa i osiągnie swoją pełnię wraz z powtórnym przyjściem Chrystusa (Ef 2,7).
[3] Słowo „wykupienie” oznacza „wydostanie z niewoli”. Wykupienie/odkupienie jest określeniem technicznym odnoszącym się do pieniędzy, jakie trzeba zapłacić za wolność  niewolnika czy więźnia wojennego. Wpłaconym Bożym okupem (zapłatą) za grzesznika (człowieka uwikłanego w niewolę grzechu) jest przelana krew Jezusa.
[4] Piotr pisze o miłości (1 Ptr 1,22), która jest miłością z wyboru: gr. agapō (bardzo lubić, gorąco miłować); agapē – życzliwość w sensie decyzyjnym, a nie emocjonalnym; postawa świadczenia dobra komuś, kto na to dobro nie zasługuje.