Blog zapraszający i informujący o studium biblijnym w Gostyninie. "Słowo Chrystusa niech mieszka w was obficie..." (z Listu Pawła apostoła do Kolosan)
środa, 31 sierpnia 2016
EWANGELIA JANA - SPOTKANIE 14
Rozdziały 1-12 skupiały się na
odrzuceniu Jezusa przez naród, zaś rozdziały 13-17 mówią o tych, którzy Go
przyjęli. Rozdziały 13-17 zawierają: opis pożegnania Jezusa z apostołami w noc
zdrady i aresztowania oraz zapowiedź tego, co przyszłość przyniesie Jego
uczniom (rozdz. 13-16) modlitwę o nich (rozdz. 17). Ukrzyżowanie miało nastąpić
następnego dnia[1].
OBMYCIE NÓG UCZNIOM
Jana 13,1-20
1.
Czym było żydowskie święto Paschy?
2.
Jakie postacie pojawiają się w tym fragmencie Ewangelii?
3.
Czego z tego tekstu dowiadujemy się o metodach działania diabła?
4.
Jaką lekcję otrzymali uczniowie podczas wieczerzy[2]?
5.
O jakiej czystości mówi Jezus do Piotra w w. 10? (zob. J 15,3; Ef
5,26)
6.
Co o przywództwie, w kontekście Kościoła, mówi nam ten tekst?
7.
Przeczytaj Psalm 41,10, co oznacza „podnieść na kogoś swoją piętę”[3]?
8.
Jaka prawda kryje się w obietnicy w w.20?
UJAWNIENIE ZDRAJCY
Jana 13,21-30
1.
Jakie uczucia towarzyszą Jezusowi podczas wieczerzy[4]? Czym są
one spowodowane?
2.
Kim jest ów „uczeń, którego Jezus kochał”[5]?
3.
W jaki sposób Jezus wskazuje swojego zdrajcę? Czy subtelny
komunikat Jezusa został rozpoznany przez uczniów[6]?
4.
Jakie są okoliczności towarzyszące działaniu Judasza?
NOWE PRZYKAZANIE I ZAPOWIEDŹ ZAPARCIA SIĘ PIOTRA
Jana 13,31-38
1.
Jakim słowem[7] Jezus
zwraca się do uczniów? Co ono wyraża?
2.
Dlaczego przykazanie, które Jezus pozostawia uczniom jest „nowe”[8]?
3.
O czym świadczą słowa Piotra: „Panie! Dlaczego teraz nie mogę iść z
Tobą? Życie moje oddam za Ciebie”?
4.
Jak Jezus odpowiada na wyznanie Piotra? Czy Jego słowa się spełniły?
ZASTOSOWANIE
Czy zdarzyło Ci się kiedyś, że
ktoś Ciebie zdradził?
Czy zdarzyło Ci się kiedyś
należeć do wspólnoty, której członkowie szczerze troszczyli się o siebie
nawzajem?
[1] Za: John MacArthur, Komentarz MacArthura do Nowego Testamentu, Gdańsk 2015.
[2] Na ucztach wokół stołu z przygotowanymi potrawami
ustawiano sofy na których spoczywali biesiadnicy. Ich głowy znajdowały się w
pobliżu stołu, zaś nogi skierowane były w przeciwnym kierunku. Czynność
obmywania stóp, której dokonał Jezus, odbywała się zatem na zewnątrz kręgu
biesiadników.
Gospodarz domu dawał gościom wodę do obmycia stóp (zob. Rdz 18,4; Łk
7,44), a czynność rozwiązywania sandałów i osobistego umywania czyichś stóp
należała do zadań służby. Najczęściej wykonywali ją niewolnicy, uległe żony lub
dzieci (zob. 1 Sm 25,41).
Zdjęcie wierzchnich szat przez Jezusa oznaczało, że zamierza wykonać
jakąś pracę i stawiało Go w pozycji sługi, który zwykle pracował w skąpym odzieniu. Ewangelia Łukasza
wspomina, że podczas Ostatniej Wieczerzy doszło do sporu pomiędzy uczniami o
to, kto z nich jest największy (Łk 22, 24-27).
[3] „Podnieść na kogoś swoją piętę” oznacza przyjęcie
wrogiej i agresywnej postawy. Idiom ten nawiązuje do ówczesnych zwyczajów
wspólnego spożywania posiłków i zajmowania miejsca przy stole. Biesiadnicy
zajmowali miejsca wokół stołu w pozycji półleżącej, co umożliwiało okazywanie agresji
wobec sąsiada poprzez uderzenie piętą.
[4][4] Użyte określenie „wzruszył się głęboko” pojawia się
trzykrotnie w Ewangelii Jana w kontekście osoby Pana Jezusa: J 11,33; 12,27 i
13,21.
[5] Zob. J 19,26-27; 20,2-9; 21,7.20-23.
[6] Zanotowany komentarz „Przypuszczali, że Jezus posyła
(Judasza), aby (…) dał coś ubogim” wskazywać może na zwyczaj pobożnych Żydów
wykonywania uczynków miłosierdzia przed Świętem Paschy, aby zapewnić sobie Bożą
przychylność.
[7] Gr. teknion
oznacza „dzieciątko, dziecko”, pojawia się tylko raz w Ewangeliach. Określenia
tego używa Jan w swoim liście: 1 J 2,1.12.28; 3,18; 4,4; 5,21.
[8] Pwt 6,5 nakazywało miłowanie Boga, a w Kpł 19,18
czytamy o miłowaniu bliźniego jak samego siebie. Nakaz Jezusa wyznacza nowe
standardy w tym zakresie: Po pierwsze – jest to miłość na wzór Jego ofiarnej
miłości, po drugie Nowe Przymierze daje nam siłę do miłowania (owoc Ducha –
miłość). Przykazanie miłości znajduje się również w mowie Jezusa zwanej „kazaniem
na górze”: Mt 5,43-48.
czwartek, 11 sierpnia 2016
EWANGELIA JANA - SPOTKANIE 13
NAMASZCZENIE JEZUSA W BETANII
Jana 12, 1-11
- Co wiemy o Marcie, Marii i Łazarzu z Betanii?
- Co zrobiła Maria[1] i jak został oceniony jej czyn?
- Czego z tego fragmentu dowiadujemy się o Judaszu?
- Jaką postawę powinniśmy mieć wobec ubogich w świetle nauczania Biblii?
- Dlaczego oprócz postanowienia zgładzenia Jezusa, arcykapłani podjęli także decyzję, aby zabić Łazarza?
JEZUS W JEROZOLIMIE WITANY JAKO KRÓL
Jana 12, 12-19
- O jakim święcie jest mowa w tym fragmencie?
- Co było powodem zebrania się wokół Jezusa tłumu ludzi? Jak reagują na Niego?
- Czy obraz Jezusa wkraczającego do Jerozolimy przypomina
wjazd królów
i bohaterów[2]? - Jakie znaczenie ma przytoczony przez Jana fragment proroctwa z Księgi Zachariasza (zob. Za 9,9)?
- Czego obawiają się faryzeusze?
JEZUS ZIARNEM PSZENICY
Jana 12, 20-26
- Z jakiego powodu Grecy[3] (helleniści) przybywają do Jerozolimy na żydowskie Święto Przaśników?
- Jak na ich prośbę zareagował Filip?
- W jaki sposób Jezus wykorzystuje tę okazję, aby zwrócić uwagę na cel swojej misji?
- Co przeżywa Jezus w w. 27? Jak opisałbyś Jego odczucia?
- Kim jest „władca tego świata”? Czym jest „sąd” i w jaki sposób przyczyni się do „wyrzucenia” władcy świata?
- Jaki błędny wniosek wyciągają słuchacze ze słów Jezusa zapowiadających Jego śmierć[4]?
- Czy wspomniany we fragmencie konflikt jest dla ludzkości (dla nas) czymś realnym?
PRZYCZYNY I SKUTKI NIEWIARY W JEZUSA
Jana 12, 37-50
- W jaki sposób proroctwa Izajasza opisują reakcje tłumów
pomimo „znaków
i cudów”, które widziano? - Jaki „konflikt” został opisany przez Jezusa w w. 42-43?
- Co mówi Jezus o tych, którzy zachowują Jego Słowa? Jak Jezus opisuje cel swojego przyjścia na świat?
ZASTOSOWANIE
Gdybyś miał przekazać na coś swoje roczne zarobki, albo
rok swojego życia, co to by było?
[1] Namaszczenie głowy ważnych osobistości należało do
ówczesnych zwyczajów, zachowanie Marii wykracza jednak poza przyjęte standardy
postępowania.
[2] Zwycięscy wodzowie dosiadali koni lub wjeżdżali do
miasta na rydwanach.
[3] Mogli to być Żydzi mieszkający na obszarze greckiego
Wschodu lub etniczni Grecy, tzw. bojący się Boga, czyli jeszcze nie w pełni
nawróceni na judaizm, którzy mimo to przybyli na święto do Jerozolimy. W
Palestynie, pobliskiej Syrii i Egipcie Żydzi i Grecy byli znani z niechęci,
którą żywili do siebie nawzajem.
[4] ST zapowiadał wieczne panowanie Mesjasza: Iz 9,6-7, 2
Sm 7,16; Dn 7,14; Ez 37,25; Ps 110,4.
czwartek, 4 sierpnia 2016
EWANGELIA JANA - SPOTKANIE 12
WSKRZESZENIE ŁAZARZA
Jana 11,1-44
ZMOWA W CELU ZABICIA JEZUSA
Jana 11,45-57
Gdybyś potraktował relację o wskrzeszeniu Łazarza jako przypowieść o nowym życiu w Chrystusie, gdzie byłoby w niej miejsce dla Ciebie: cięgle w grobie? Już wskrzeszony, ale jeszcze w płótnach pogrzebowych? Wskrzeszony i wyswobodzony z płócien?
Jana 11,1-44
- Co wiemy o Marcie i Marii z Betanii[1] w oparciu o inne fragmenty NT[2]? Jaka relacja łączyła Martę, Marię i Łazarza z Jezusem?
- Jakie cuda dokonane przez Jezusa podczas Jego publicznej służby zostały opisane przez Jana[3]?
- Jakie obawy towarzyszą uczniom Jezusa w związku z Jego zamiarem udania się do domu Łazarza (w. 8 i 16)? Jak Jezus odpowiada na te obawy?
- Jak rozumieć przypowieść Jezusa z w. 9-10[4]?
- Porównaj rozmowę Jezusa z Martą i Marią. Czego dowiadujemy się o Marcie z przebiegu rozmowy z Jezusem?
- Przypomnij sobie wszystkie „JA JESTEM” z mów Jezusa zapisanych w Ewangelii Jana[5].
- Co to znaczy, że Jezus jest zmartwychwstaniem i życiem? Czym jest prawda o zmartwychwstaniu (zob. Ap 20,11-15)?
- Czego dowiadujemy się o zwyczajach pogrzebowych Żydów[6]? Jakiej postawy wobec śmierci chrześcijan uczy Biblia[7]?
- Czego dowiódł Jezus wskrzeszając Łazarza?
- Przypomnij sobie o innych wzbudzeniach z martwych, których dokonał Jezus[8].
- Jaki był skutek cudu wskrzeszenia Łazarza?
ZMOWA W CELU ZABICIA JEZUSA
Jana 11,45-57
- Co jest przedmiotem troski Wysokiej Rady[9]?
- Jakie rozwiązanie proponuje Kajfasz?
- Jak Jezus reaguje na te okoliczności?
- Co stanowi przedmiot dociekań tłumów zgromadzonych w Jerozolimie oczekujących na Paschę?
Gdybyś potraktował relację o wskrzeszeniu Łazarza jako przypowieść o nowym życiu w Chrystusie, gdzie byłoby w niej miejsce dla Ciebie: cięgle w grobie? Już wskrzeszony, ale jeszcze w płótnach pogrzebowych? Wskrzeszony i wyswobodzony z płócien?
[1] Betania to wioska leżąca w odległości 3 km na wschód
od Jerozolimy.
[2] Zob. Łk 10, 38-42; Mk 11,11; Łk 24,50
[3] Wcześniejsze rozdziały opisują sześć cudów: przemiana
wody w wino (J 2,1-11), uzdrowienie syna urzędnika królewskiego (J 4,46-54),
uzdrowienie sparaliżowanego od 38 lat (J 5,1-15), rozmnożenie pokarmu (J
6,1-14), chodzenie po wodzie (J 6,15-21) i uzdrowienie niewidomego od urodzenia
(J 9,1-12).
[4] Możliwe wyjaśnienie jest takie: Chodzenie w świetle jest chodzeniem w woli Bożej.
Jezus chodził w doskonałym posłuszeństwie Ojcu i nie istniało zagrożenie, że
zostanie zabity przed wyznaczonym czasem. Osoba, która chodzi w nocy, to ktoś, kto nie jest wierny Bogu (nie polega na Bogu), żyje po
swojemu. Łatwo takiej osobie się potknąć, bo nie posiada ona Bożego
prowadzenia, które jak światło oświetlałoby ścieżkę życia.
[5] W Ewangelii Jana zapisanych jest siedem takich
wypowiedzi Jezusa:
- „Ja jestem chlebem życia” (J 6,35)
- „Ja jestem światłością świata” (J 8,12)
- „Ja jestem bramą (drzwiami) dla owiec” (J 10,7)
- „Ja jestem dobrym pasterzem” (J 10,8)
- „Ja jestem zmartwychwstaniem i życiem” (J 11,25)
- „Ja jestem drogą, prawdą i życiem” (J 14,6)
- „Ja jestem krzewem winnym” (J 15,1)
[6] Odwiedzanie i udzielanie pociechy ludziom, którzy utracili bliskich, w dniach
bezpośrednio następujących po śmierci krewnego, było istotnym elementem
żydowskiej pobożności. Sąsiedzi zmarłego przygotowywali pierwszy posiłek po
pogrzebie. Rodzina zmarłego pierwszy tydzień żałoby spędzała we własnym domu.
Żałobnicy siedzieli na podłodze i przyjmowali odwiedzających ich przyjaciół.
Obyczaj ten, zwany sziwah (od
„siedmiu” dni), jest nadal praktykowany w judaizmie i pomaga w uwolnieniu się do smutku. Zmarłych chowano w pieczarach, w tym samym dniu, w którym nastąpił
zgon. Ciało zawijano w lniane prześcieradła i kładziono na posadzce w przedsionku grobowca. Ciało
było ściśle owinięte, by kończyny pozostały wyprostowane; owijano też policzki,
aby usta zmarłego były zamknięte. Po upływie roku, gdy ciało zmarłego uległo
już rozkładowi, członkowie rodziny zmarłego wracali, by umieścić jego kości w
specjalnej skrzyni, którą umieszczano w zagłębieniu w ścianie grobu.
[7] Zob. 1 Tes 4,13-18.
[8] Mt 11,5; Mk 5,22-42 (córka Jaira/ Jairosa), Łk
7,11-17 (młodzieniec z Nain).
[9] Wysoka Rada (Sanhedryn), czyli elita żydowska, którą
tworzyli zwierzchnicy religijni, faryzeusze i uczeni w Piśmie. Sanhedryn sprawował najwyższą władzę religijną i sądowniczą
w ówczesnej strukturze społeczno-politycznej. Obradom Sanhedrynu przewodniczył
najwyższy kapłan, którym w tym czasie był Józef Kajfasz, który sprawował swój urząd dłużej niż
jakikolwiek inny arcykapłan w I wieku po Chrystusie (18-36 r po Chr.). Rzymianie (jako okupanci) decydowali
o obsadzie tego stanowiska.
czwartek, 28 lipca 2016
EWANGELIA JANA - SPOTKANIE 11
DOBRY PASTERZ [1]
Jana 10,1-21
Jana 10,22-42
Jana 10,1-21
- Czy obraz pasterza i owczarni [2] , którego używa Jezus, jest zgodny ze starotestamentowym wyobrażeniem Boga [3]?
- Do kogo Jezus kieruje swoją przypowieść?
- W jaki sposób opisany jest pasterz w przypowieści Jezusa? Jaki jest jego stosunek wobec owiec?
- Czym jest „znanie[4]” Boga?
- Kim są „inne owce” [5]?
- Jakie elementy wspólne dla wcześniejszych mów Jezusa pojawiają się w tym fragmencie?
- Jaki był skutek przemowy Jezusa?
Jana 10,22-42
- Jakie intencje mogą stać za pytaniem przywódców żydowskich: „Jeśli to Ty jesteś Mesjaszem, to powiedz nam to otwarcie?”
- Co Jezus mówi o tych, którzy są z Jego owczarni? Jaką obietnicę składa?
- Które stwierdzenie Jezusa jest powodem furii żydowskich przywódców religijnych?
- Jaki był cel dzieł Jezusa w czasie Jego ziemskiej służby? Jaki jest cel cudów dzisiaj?
[1] W 10. rozdziale pojawiają się dwa z siedmiu „Ja
jestem” wypowiedzianych przez Jezusa:
- „Ja jestem chlebem
życia” (J 6,35)
- „Ja jestem
światłością świata” (J 8,12)
- „Ja jestem bramą
(drzwiami) dla owiec” (J 10,7)
- „Ja jestem dobrym
pasterzem” (J 10,8)
- „Ja jestem
zmartwychwstaniem i życiem” (J 11,25)
- „Ja jestem drogą,
prawdą i życiem” (J 14,6)
- „Ja jestem krzewem
winnym” (J 15,1)
[2] Owce trzymane były w zagrodach otoczonych kamiennym
murem. Do zagrody zwierzęta wchodziły przez bramy (praktyką niektórych pasterzy
było spanie w poprzek bramy, będąc jednocześnie drzwiami i pasterzami dla
owiec). Pasterze musieli pilnować stada przed złodziejami i rozbójnikami, aby
ci nie przywłaszczali sobie owiec.
[3] Bóg jest ukazany jako pasterz Izraela: Rdz 48,15;
49,24; Ps 23; 28,9; 77,20; Iz 40,11; Ez 34,11-31. Izrael jest ukazany jako
trzoda: Ps 74,1; 78,52; 79,13; 100,3.
[4] Znać Boga w języku Biblii oznacza bliską i
nacechowaną posłuszeństwem relację z Nim, zob. Jr 31,34; Oz 6,6. „Znać” kogoś
oznacza kochać, być oddanym i pozostawać w bezpośredniej relacji z tą osobą.
[5] Obraz zbierania owczarni w jedno stado w języku ST
oznaczał zgromadzenie owiec Izraela rozproszonych wśród narodów (Ez 37,21-24;
Mi 2,12). Prawdopodobnie Jezus miał też na uwadze pogan, którzy odpowiedzą na
słowa Jezusa i staną się częścią Kościoła. Jezus oddał swoje życie nie tylko za
Żydów, ale także za pogan.
[6] Chanuka, święto Poświęcenia Świątyni, trwało osiem
dni i towarzyszyło mu zapalanie lamp i świec w żydowskich domach, stąd jego
inna nazwa Święto Światła. Chanuka upamiętniała zwycięstwo Izraelitów nad
syryjskim przywódcą Antiochem Epifanesem, który w II wieku przed Chr. podbił
Jerozolimę i ustawił w świątyni jerozolimskiej pogański ołtarz. Powstanie
machabejskie (166-142) uwolniło Izrael spod dominacji syryjskiej, a 25 dnia
miesiąca Kislew (w grudniu) Żydzi oswobodzili świątynię i poświęcili ją na
nowo.
czwartek, 14 lipca 2016
EWANGELIA JANA - SPOTKANIE 10
UZDROWIENIE NIEWIDOMEGO
Jana 9,1-12
Jana 9,13-41
Czy zdarza Ci się doświadczać rozmów (przesłuchań) na temat Twojej wiary? Gdyby zażądano od Ciebie przedstawienia powodu przemiany, jaka zaszła w Twoim życiu, co byś powiedział?
Porównaj historię niewidomego od urodzenia z własną historią.
Odwołania:
[1] Z niektórych fragmentów Pisma wynika, że grzech stanowić może źródło cierpienia i choroby: J 5,14; Lb 12, 1Kor 11,27-30; Jk 5,15, nie jest to jednak regułą, o czym świadczy Księga Hioba, a także inne fragmenty Pisma np. Ga 4,13-14. Choroby nie były obce pracownikom Ewangelii i współpracownikom Pawła: Flp 2,25-30; 2Tm 4,20; 1Tm 5,23.
[2] Zob. Łk 18,35-43; Mt 20,29-34; Mk 8,22-26.
[3] Cechy umyślnej niewiary: (1) niewiara ustanawia fałszywe standardy; (2) niewiara domaga się więcej dowodów niż trzeba, (3) osoba, którą cechuje umyślna niewiara, bada fakty w sposób tendencyjny i subiektywny, (4) odrzucenie faktów, (5) skupienie na sobie.
[4] Zob. Hi 27,9; 35,13; Ps 66,18; 109,7; Prz 15,29; Iz 1,15.
[5] Znaczenie wyznania wiary widoczne jest w tekstach: Mt 10,32; Łk 12,8.
[6] Zwiastowanie Ewangelii przynosi dwojaki skutek: zbawienie dla tych, którzy znajdują ratunek w Jezusie i potępienie (sąd) dla tych, którzy Go odrzucają.
Jana 9,1-12
- Jaka myśl/ jakie założenie kryje się w pytaniu uczniów skierowanym do Jezusa? Czy jest to słuszne założenie?
- Czego uczy Biblia o cierpieniu [1]?
- Jak Jezus patrzy na cierpienie i chorobę niewidomego?
- Zapowiedź jakiego wydarzenia kryje się w słowach Jezusa: „Nadchodzi noc, kiedy nikt nie będzie mógł działać”?
- W jaki sposób dokonuje się uzdrowienie niewidomego od urodzenia? Porównaj uzdrowienie niewidomego z innymi uzdrowieniami dotyczącymi przywrócenia wzroku [2].
- Jak wiele uzdrowiony wiedział o Jezusie w chwili swego uzdrowienia? Jakie jest jego świadectwo?
Jana 9,13-41
- Co było powodem niezadowolenia i złości faryzeuszów?
- Przed jakim dylematem stają faryzeusze (w. 16)? Porównaj w. 16 z J7,40-43.
- Jakie cechy ma niewiara faryzeuszów [3]?
- W jaki sposób uzdrowiony świadczy o Jezusie i jakiego argumentu używa, aby podważyć opinię faryzeuszy? Jakie fragmenty Pisma [4]poświadczają słowa uzdrowionego, że „grzeszników Bóg nie wysłuchuje, lecz tylko, jeśli ktoś jest bogobojny i spełnia Jego wolę”?
- Do czego Jezus wezwał uzdrowionego [5]?
- O jakich dwóch rodzajach ślepoty mówi Jezus? Przyczyną której z nich jest grzech (w. 34 i 41)? Jaki to grzech (J6,36)?
- Jak rozumieć słowa Jezusa: „Przyszedłem na ten świat na sąd…” (w. 39) [6]?
Czy zdarza Ci się doświadczać rozmów (przesłuchań) na temat Twojej wiary? Gdyby zażądano od Ciebie przedstawienia powodu przemiany, jaka zaszła w Twoim życiu, co byś powiedział?
Porównaj historię niewidomego od urodzenia z własną historią.
Odwołania:
[1] Z niektórych fragmentów Pisma wynika, że grzech stanowić może źródło cierpienia i choroby: J 5,14; Lb 12, 1Kor 11,27-30; Jk 5,15, nie jest to jednak regułą, o czym świadczy Księga Hioba, a także inne fragmenty Pisma np. Ga 4,13-14. Choroby nie były obce pracownikom Ewangelii i współpracownikom Pawła: Flp 2,25-30; 2Tm 4,20; 1Tm 5,23.
[2] Zob. Łk 18,35-43; Mt 20,29-34; Mk 8,22-26.
[3] Cechy umyślnej niewiary: (1) niewiara ustanawia fałszywe standardy; (2) niewiara domaga się więcej dowodów niż trzeba, (3) osoba, którą cechuje umyślna niewiara, bada fakty w sposób tendencyjny i subiektywny, (4) odrzucenie faktów, (5) skupienie na sobie.
[4] Zob. Hi 27,9; 35,13; Ps 66,18; 109,7; Prz 15,29; Iz 1,15.
[5] Znaczenie wyznania wiary widoczne jest w tekstach: Mt 10,32; Łk 12,8.
[6] Zwiastowanie Ewangelii przynosi dwojaki skutek: zbawienie dla tych, którzy znajdują ratunek w Jezusie i potępienie (sąd) dla tych, którzy Go odrzucają.
czwartek, 7 lipca 2016
EWANGELIA JANA - SPOTKANIE 9
JEZUS I KOBIETA PRZYŁAPANA NA CUDZOŁÓSTWIE
Jana 8,1-11
Jana 8,12-29
Jednym z najbardziej spektakularnych obrzędów wykonywanych podczas Święta Namiotów było zapalanie pochodni rozświetlających całe miasto. Święto to, wraz z Chanuką, było znane
z efektownych świateł.
Jana 8,30-59
Z jakiego elementu Twojego duchowego dziedzictwa jesteś najbardziej dumny?
Jana 8,1-11
- Czego ten fragment uczy nas o grzechu?
- Jaka jest Boża odpowiedź na grzech człowieka?
- Jaka powinna być odpowiedź człowieka na Boże rozwiązanie problemu grzechu?
- Czego ten fragment uczy o charakterze Jezusa?
Jana 8,12-29
Jednym z najbardziej spektakularnych obrzędów wykonywanych podczas Święta Namiotów było zapalanie pochodni rozświetlających całe miasto. Święto to, wraz z Chanuką, było znane
z efektownych świateł.
- Dlaczego świat potrzebuje światłości? Czym jest ów „świat”?
- Jak władze religijne wykorzystują fakt, że na poparcie każdego twierdzenia trzeba było mieć trzech świadków, aby podważyć twierdzenie Jezusa? Jak odpowiada im Jezus?
- Co znaczy „iść za Jezusem”?
- Kogą mają na myśli Żydzi, pytając Jezusa o Jego ojca?
- Jakie wydarzenia odnoszące się do Niego samego zapowiada Jezus?
- Czego w tym fragmencie dowiadujemy się do o relacji Ojciec-Syn?
Jana 8,30-59
- Jaką obietnicę daje Jezus uczniom, pod warunkiem, że będą trzymać się Jego nauki? Jak odniósłbyś te słowa do dnia dzisiejszego, gdy tak modne jest szukanie „wolności”?
- Jakie fałszywe założenia utrudniają potomkom Abrahama właściwe zrozumienie wolności duchowej? W jaki sposób Jezus podważa fałszywy fundament ich pewności siebie? Do uświadomienia sobie jakiej kwestii zostają przez Niego zmuszenie (w. 43-41)?
- Jak Jezus podważa ich twierdzenie w wersecie 41? Co według Jezusa jest ostatecznym sprawdzianem, kto „jest z Boga” (w.42-47)? Czym Jezus tłumaczy fakt, że jest mylnie rozumiany (w. 37, 43, 45, 47)?
- Jakiej prawdy dowiadujemy się o diable? Co to za postać?
- Jakie kluczowe pytanie rodzi się z twierdzenia Jezusa w wersecie 51? Jak Jezus obraca „wierność Abrahamowi” przeciwko samym oskarżycielom? Dlaczego ostatnie twierdzenie Jezusa wywołuje takie oburzenie (Wj 3,14)?
Z jakiego elementu Twojego duchowego dziedzictwa jesteś najbardziej dumny?
Subskrybuj:
Posty (Atom)